Planedoj estas spektaklaj vidindaĵoj per teleskopo. Aparte la gasgigantoj Jupitero kaj Saturno ĉiam estas imponaj. Ĉe Jupitero, oni povas distingi, ke la nubaj bendoj ne estas unuformaj strioj, sed montras turbulecon ĉe la randoj. Kaj Saturno, kompreneble, havas siajn ringojn. Oni eĉ povas vidi, ke ekzistas pluraj ringoj; Saturno ne havas nur unu, kaj oni povas rimarki la Cassini-divizaĵon, kiu formas la limon inter la internaj kaj eksteraj ringoj. Tamen, foti la planedojn ne estas tute facile. La foto maldekstre montras, kia aspektas tipa foto. Necesas multe da bonŝanco por kapti Saturnon ĝuste en la momento, kiam la atmosfero estas stabila. La rezulto ĉiam estas seniluziiga kompare kun la vida impreso.

Tamen, per kelkaj simplaj teknikoj kaj programaro libere havebla rete, oni povas krei bildon, kiu aspektas eĉ pli bone ol la vidaĵo tra la okulario. Por la registrado, oni uzas simplan kameraon, kiu estas muntita anstataŭ la okulario de la teleskopo. La kameraoj, kiujn oni povas mendi el Ĉinio por tiu celo, estas esence simplaj retkameraoj. Ili tute taŭgas, ĉar la limiga faktoro por la bildkvalito ne estas la kamerao, sed la teleskopo. Mi ankaŭ uzas Barlow-lenson por plue pligrandigi la bildon. Oni registras mallongan videodosieron konsistantan el kelkaj centoj da bildkadroj ĉe la plej malalta ebla distingivo. Poste, oni kunmetas la bildojn per programo, kiu elektas la plej bonajn kadrojn kaj kunigas ilin por minimumigi bruon.

La programo, kiun mi uzas por registri la videodosieron, estas SharpCap. Sharpcap ebligas elekti inter diversaj distingivoj kaj agordi la ekspontempon por registrado; ĝi estas specife desegnita por astronomia bildigo. Ĝi estas tre facile uzebla: vi povas agordi ĉion necesan por la registrado rekte ĉe via tekokomputilo apud la teleskopo. Poste, vi elektas la plej bonajn bildkadrojn kaj kunigas ilin por akiri akran bildon. Por tio, mi uzas AutoStakkert. Tio rezultigas la duan bildon.

La bonega afero pri sharpcap kaj autostakkert estas, ke oni povas generi bildon rekte ĉe la teleskopo uzante iliajn aŭtomatajn agordojn. Oni ne devas sidi ĉe la komputilo post la fino de la nokto por krei bildon; anstataŭe, oni povas tuj vidi, ĉu la registrado estas bona. Per autostakkert, oni ankaŭ povas tuj apliki konvolucian filtrilon al la bildo por plie akrigi la detalojn. La rezulto estas la tria bildo. La Divido de Cassini estas videbla, kaj oni povas klare vidi la ekvatoran nubozonon sur Saturno. Oni eĉ povas vidi la randon de la ombro de la ringo sur la planedo. Kaj ĉio ĉi estas videbla rekte ĉe la teleskopo. Estas mirinde, ke la kreintoj de sharpcap kaj autostakkert disponigas tion al entuziasmuloj pri planeda astronomio.