====De zonsverduistering van 2017====

{{ fotos:eclips2017:thumb01.jpg?200}} Na de zonsverduistering van 1999
wilden we nog een keer een zonsverduistering meemaken. De
zonsverduistering van 1999 ging over heel Europa over van Engeland tot
Roemenië. Die van 2017 ging over heel de Verenigde Staten, van
westkust tot de oostkust. De schaduw van de maan passeerde net ten
zuiden van Yellowstone Park langs door Grand Teton national park. Een
prachtige locatie om de zonsverduistering te zien. Het weer is er in
augustus meestal vrij goed met een heel goede kans op onbewolkt
weer. Een prachtige plek dus om de zonsverduistering mee te maken.

Uiteraard keken amerikanen uit naar deze zonsverduistering. Het zou de
eerste worden in lange tijd. Hotels in en rond de totaliteitsband
waren snel volgeboekt. Vooral op de mooie, populaire plekken. Meer dan
een jaar vóór de zonsverduistering hadden we cabins in Yellowstone
geboekt. Het plan was om op de dag van de eclips naar de
totaliteitszone te rijden.

{{fotos:eclips2017:teton01.jpg?200 }} Een paar dagen voor de eclips
vlogen we naar Salt Lake City om van daar naar Yellowstone park te
rijden door Idaho. Op de weg zagen we regelmatig waarschuwingen voor
verkeersdrukte op eclipsdag. Veel amerikanen zouden op de dag van de
eclips zelf naar de totaliteitszone gaan rijden. Op de dag van de
eclips reden we half zes 's ochtends in een lange rij auto's van
Yellowstone naar Grand Teton. In Grand Teton waren een aantal
//viewing areas// aangewezen, daarbuiten mocht je niet eens je auto
even lang de weg stilzetten om de eclips te zien. Er waren twee
//viewing areas// aan de noordkant van het park. Een van de twee was
Jackson Lake Lodge, een mooi hotel met uitzicht op de Tetons. Naast de
lodge was een heuvel die rondom uitzicht op de horizon gaf. Een prima
locatie dus.

{{fotos:eclips2017:eclips01.jpg?100 }}{{fotos:eclips2017:eclips02.jpg?100 }}
{{fotos:eclips2017:eclips03.jpg?100 }}{{fotos:eclips2017:eclips04.jpg?100 }}

Voor lokale begrippen was het
misschien druk, maar er was meer dan genoeg plek op de heuvel tussen
de toeschouwers, sommigen uitgerust met flinke telescopen. Vanaf dat
moment was het wachten op de zonsverduistering. De Maan schoof
langzaam voor de zon. Het licht veranderde langzaam en werd
zilverachtig, schaduwen werden scherper.

Om half elf schoof de Maan precies voor de Zon. Meteen lichtte de
corona op. Aan weerszijden van de Zon stonden Venus, Mars en Jupiter
helder te stralen. Tijdens de verduistering kijk je langs de zon
ineens diep de ruimte in, terwijl het aan de horizon rondom nog steeds
schemerde. Verderop was het immers gewoon dag.

{{ fotos:eclips2017:total02.jpg?400 }}

Na 1 minuut en 50 seconden was het alweer afgelopen. 
Op de centrale lijn duurde de eclips iets langer. 
Maar de locatie had toch niet beter gekund.

<olmap id="eclipse2017" gpxfile=":geo:yellowstone.gpx" width="600px" height="400px" lat="43.8788" lon="-110.5765" zoom="6" statusbar="1" toolbar="1" controls="1" poihoverstyle="1" baselyr="OpenStreetMap">
</olmap> 

De kaart van onze eclipsreis. De punten geven verschillende stops op de reis aan. 
De rechte lijnen geven de totaliteitszone aan. De middelste lijn is de centrale lijn 
de bovenste en onderste lijnen zijn de randen van de totaliteitsband. 
De plek waar we de eclips waargenomen hebben is in het noorden van de totaliteitszone. 

Op youtube vind je nog een
[[https://www.youtube.com/watch?v=wYNMvyBhCm0|filmpje van de hele
eclips]] vanaf Jackson Lake Lodge.

{{tag>nl:zonsverduistering nl:sterrenkunde nl:reizen}}
{{geotag>lat:43.8788, lon:-110.5765}}