Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

--- nl:taal:confucius [2020/10/20 08:54] – Externe bewerking 127.0.0.1
+++ nl:taal:confucius [2024/12/09 20:11] (huidige) – Externe bewerking 127.0.0.1
@@ Regel 7: / Regel 7: @@
 Mijn ervaring bij Confucius in Groningen was anders. China wil inderdaad de Chinese cultuur uitdragen. Maar het is niet zo dat je de gedachten van Xi Jinping in de klas bespreekt. De lessen zijn erop gericht om de studenten de taal en wat van de cultuur bij te brengen. De leraressen (ik ben er geen man tegengekomen vreemd genoeg) doen dat door je zoveel mogelijk aan het praten te krijgen. En daarvoor gaan ze ook gevoelige onderwerpen niet uit de weg. We hebben het in de klas gehad over internet vrijheid en territoriale zaken, Taiwan zelfs. Niet bepaald gespreksonderwerpen die je direct van de partij zou verwachten. Het waren lessen met veel discussie en humor.
-{{fotos:chinees:xiaowangzi.jpg?200 }} En Nederland kan ook best wat Confucius gebruiken. In China is echt aandacht voor de westerse cultuur. Chinese steden hebben altijd wel ergens een indrukwekkende boekwinkel. Nanjing heeft een prachtige, grote boekhandel in een oude parkeergarage: La Librairie. Daar heb je uiteraard heel veel boeken, maar er zijn ook presentatie, activiteiten en natuurlijk goede koffie. Wat me opviel waren de stapels boeken van westerse schrijvers. Zowel als vertaalde roman als tweetalige studieboeken met chinees en de engelse of franse tekst ernaast. Ik vroeg er naar mijn favoriete boek //Le petit prince// en kon kiezen uit uitgaven in chinees, chinees met engels of frans of alle drie. In geen westerse boekhandel kom je een afdeling chinees tegen. De nieuwe van Yu Hua of Mo Yan vind je soms. Maar een klassieker als //De droom van de rode kamer// ben ik hier nog nooit tegengekomen. We hebben cultureel een flinke achterstand op China. Er is wel aandacht voor onze achterstand in technologie, en laten we zeggen, territoriaal initiatief maar het begint met het begrijpen van de ander.
+{{fotos:chinees:xiaowangzi.jpg?200 }} En Nederland kan ook best wat Confucius gebruiken. In China is echt aandacht voor de westerse cultuur. Chinese steden hebben altijd wel ergens een indrukwekkende boekwinkel. Nanjing heeft een prachtige, grote boekhandel in een oude parkeergarage: La Librairie. Daar heb je uiteraard heel veel boeken, maar er zijn ook presentatie, activiteiten en natuurlijk goede koffie. Wat me opviel waren de stapels boeken van westerse schrijvers. Zowel als vertaalde roman als tweetalige studieboeken met chinees en de engelse of franse tekst ernaast. Ik vroeg er naar mijn favoriete boek [[nl:boeken:le_petit_prince|Le petit prince]] en kon kiezen uit uitgaven in chinees, chinees met engels of frans of alle drie. In geen westerse boekhandel kom je een afdeling chinees tegen. De nieuwe van Yu Hua of Mo Yan vind je soms. Maar een klassieker als //De droom van de rode kamer// ben ik hier nog nooit in een boekwinkel tegengekomen. We hebben cultureel een flinke achterstand op China. Er is wel aandacht voor onze achterstand in technologie, en laten we zeggen, de territoriale ambities van China maar het begint met het begrijpen van de ander.
 {{ fotos:chinees:hsk01.jpg?200}} Nu is Chinees leren een prima manier om Chinezen een beetje te leren begrijpen, het is inderdaad niet de eenvoudigste manier. Ik ben na het behalen van het HSK-4 (汉语水平考试) het officieele examen van Chinees niveau 4 gestopt, het was mooi geweest. Ik heb ergens gelezen dat een vocabulaire van 1500 karakters (ongeveer HSK-4) overeenkomt met het niveau //geletterde boer// en daar ben ik trots op. Met dank aan de enthousiaste leraressen van Confucius Groningen.
-{{tag>nl:chinees}}
+{{tag>nl:taal nl:chinees}}
 {{geotag> lat:53.219991 lon:6.563507}}