Dit is een oude revisie van het document!
De meridiaan van Arago
Parijs heeft een flink aantal monumenten. Het grootste monument is zo groot als de binnenstad zelf en strekt zich uit van de ene kant van de periferique tot de andere kant. Toch is het een monument waar je zo langs loopt, of recht erover heen. Het monument voor Arago is de meridiaan van Parijs.
Je kan het monument aflopen van de noordkant van de périferique tot de zuidkant (of omgekeerd natuurlijk). De wandeling gaat (vanaf het noorden) door Montmartre, via het 9e arrondisement via het Louvre naar de Seine, over de voetbrug de Seine over en dan door Quartier Latin via de Jardin du Luxembourg naar het observatorium van Parijs, net ten zuiden van het observatorium staat de lege sokkel waar ooit het beeld van Arago stond. De wandeling gaar verder via een minder interessant deel tot aan de einde bij de zuidkant van de périferique.
En overal ben je op zoek naar de medaillons op de grond met daarop de naam Arago. De medaillons liggen precies op de meridiaan van Parijs. De meridiaan van Parijs is het minder bekende broertje van de meridiaan van Greenwich. En allebei hebben ze een hele familie van andere meridianen. Lange tijd was er geen standaard meridiaan en was die ook niet nodig. Een kaartenmaker kon zijn eigen meridiaan kiezen en zolang hij deze maar consequent over de eigen kaarten gebruikte waren de kaarten onderling aansluitbaar. IN de zeventiende eeuw legde men de kaartmeridiaan bij voorkeur in de Atlantische Oceaan zodat je geen oost-westverwarring had over land. De meridiaan van Greenwich is de standaard geworden voor de kaart en voor de standaard tijdmeting. Maar de meridianen van Greenwich en Parijs waren dus geen concurrenten. Iedere stad, of tenminste ieder land had een eigen meridiaan om de lokale tijd te bepalen en daarmee de tijd voor het land. Er was tot voor kort geen universele globale tijdstandaard. Men bepaalde lokaal de tijd door de passage van zon en sterren door de lokale meridiaan te meten. Een lokale meridiaan was dus nodig voor tijdrekening. Daarnaast wordt een meridiaan
De meridiaan van Parijs is lange tijd breed gebruikt voor kaarten. En de Fransen wilden dat dat stukje geschiedenis niet helemaal in de vergetelheid mocht raken. Toen ze een prijsvraag uitschreven voor een nieuw monument voor Arago diende een Belgische kunstenaar het idee in om de meridiaan uit te zetten door de stad. Op straat zijn de mediallons op de stoepen aangebracht. Het levert een bijzondere wandeling op waarbij je zo recht mogelijk door Parijs loopt door straten waar je anders als toerist niet zou komen.